Delirium

Delirium

Current track

Title

Artist


NEVER HAVE I EVER…

on 15/03/2020

Got out of the closet…twice

Κάπου στη Χαλκιδική. Χειμώνας 2008

Το πιο δύσκολο κομμάτι στη ζωή ενός gay άντρα θεωρώ πως είναι μάλλον η αποδοχή της ομοφυλοφιλίας του. Πρώτα  από τον ίδιο του τον εαυτό και ύστερα από τον περίγυρο του. Αυτό που στα αγγλικά λέμε “getting out of the closet”. Εγώ το πέρασα αυτό το στάδιο με μεγάλη επιτυχία. Αυτό που δε φανταζόμουν ήταν ότι θα έπρεπε να βγω σε κάποια φάση της ζωής μου και από μια πραγματική ντουλάπα.

Ήταν ψηλός. Ήταν γιατρός. Είχε τις χάρες όλες! Από Χαλκιδική και έμενε μόνος του… ή σχεδόν μόνος του.

Παίρνω λοιπόν το ΚΤΕΛ και φτάνω στον προορισμό μου. Με υποδέχεται μετά βαΐων και κλάδων και πηγαίνουμε σπίτι του.  Ένα καταπληκτικό διώροφο με θέα τον κόλπο του Αγίου Όρους. Χάζευες το μπλε της θάλασσας και άκουγες στο βάθος τον ήχο των κυμάτων.

Εγώ 24. Εκείνος 35. Εγώ με λίγες εμπειρίες. Εκείνος γεμάτος. Μετά τον πρώτο καφέ που μοιραστήκαμε, μου εξήγησε ότι αυτός μένει στον δεύτερο όροφο και οι γονείς του στον πρώτο, οπότε έπρεπε και οφείλουμε να είμαστε διακριτικοί. Διακριτικοί. Μια λέξη που ποτέ μου δε χώνεψα. Πότε μου δεν μπόρεσα να κατάλαβω αυτή την ‘διακριτικότητα’ που κάποιοι μας επιβάλουν να φοράμε σαν ζώνη αγνότητας. Αλλά ήμουν εκεί, ήμουν νέος, και είπα να παίξω το παιχνίδι του.

Η ώρα πέρασε, η αδρεναλίνη ανέβηκε και άρχισαν να γίνονται όμορφα πραγματάκια, που με έκαναν να ξεχάσω τον προηγούμενο διακριτικό περιορισμό, ώσπου κάπου εκεί χτύπησε το κουδούνι. Ναι, σωστά μαντέψατε. Ήταν οι γονείς του. Τον κατέβαλε πανικός και εμένα κρύος ιδρώτας. Οι άνθρωποι επέμεναν να έρθουν για να κάνουν μετρήσεις στο σπίτι και φυσικά ο Γιατρός έπρεπε να τους ανοίξει.

«Γρήγορα μπες στην ντουλάπα και μη βγάλεις άχνα!» μου είπε.

«Θα αστειεύεσαι φυσικά!» απάντησα. Δυστυχώς δεν αστειευόταν!

Μαζεύω βιαστικά τα ρούχα μου και και δευτερόλεπτα αργότερα βρίσκομαι ημίγυμνος μέσα στην ντουλάπα του Γιατρού ανάμεσα σε πουκάμισα και γραβάτες. Τον άκουγα να τους μιλάει αμήχανα, να μπερδεύει κάποιες στιγμές τις λέξεις του και να προσπαθεί όσο πιο ευγενικά μπορούσε να τους διώξει απ’ το σπίτι, ενώ οι γονείς του επέμεναν να μετρήσουν. Και εγώ μέσα στην ντουλάπα μετρούσα την πίεση μου να ανεβαίνει.

Μετά από περίπου 10 λεπτά που φάνηκαν 3 αιώνες, 20 τραγούδια στην playlist μου και ένα εκατομμύριο σκέψεις, η κωμικοτραγική αυτή κατάσταση έλαβε τέλος.

«Βγες, έφυγαν!» μου φώναξε και φυσικά άνοιξα με φόρα την πόρτα της ντουλάπας και βγήκα σαν εκείνους τους δύτες που βγαίνουν στην επιφάνεια της θάλασσας αναζητώντας οξυγόνο.

«Που είχαμε μείνει;» μου λέει με λάγνο βλέμμα και καμία συναίσθηση του τι ακριβώς είχε συμβεί.

«Εεεε βασικά πρέπει να φύγω» του είπα. Έβαλα όπως όπως  τα ρούχα μου έφυγα από κει μέσα χωρίς δεύτερη κουβέντα και δίχως να κοιτάξω πίσω μου. «Θα τα πούμε»!

Τον γιατρό δεν τον ξαναείδα από τότε. Σε ντουλάπα – ευτυχώς- δεν χρειάστηκε να ξαναμπώ.

Τώρα εν έτει 2020, όλα αυτά τα σκέφτομαι και τα κοιτάω με χιούμορ και αναρωτιέμαι: ποια είναι τελικά η κατάλληλη ηλικία για να απογαλακτιστεί ένας άνδρας; Πόσο δύσκολη είναι η αποδοχή ενός gay άντρα από τους γονείς του; Η ντουλάπα σας είναι κερασιά ή οξιά; Ιδού η απορία!

                                                                                                                                                                                      by Koala

Δήλωση αποποίησης ευθύνης:

Οι απόψεις και οι πεποιθήσεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο ανήκουν αποκλειστικά στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν ή ταυτίζονται απαραίτητα με εκείνες του Delirium Station.


Send us a message 
Enter your username